[ Home ] [ Provida Mater ] [ Primo Feliciter ] [ Cum Sanctissimus ] [ Z Katechizmu Kosciola Katolickiego ] [ Sobor Watikanski] [ Kodeks Prawa Kanoniczego ] [ Pawel VI ] [ Jan Pawel II ][ Adhortacje Apostolskie ]

 

JAN PAWEL II


Do V Swiatowego Kongresu
instytutów swieckich
[1]

 

Rzym, 24 lipca 1992

 

Ojciec Swiety zapoznal sie z przebiegiem V Swiatowego Kongresu instytutów Swieckich i polecil mi, aby przekazac od Niego serdeczne pozdrowienia organizatorom i wszystkim uczestnikom tego spotkania.

Jego Swiatobliwosc wyraza przede wszystkim uznanie dla samego wyboru tematu: "Instytuty swieckie a ewangelizacja dzisiaj". Harmonizuje on doskonale z wielorakim zaangazowaniem Kosciola w promocje nowej ewangelizacji. Chodzi tu o proces dzialania laski, osiagajacy szczyt w koniecznym zawsze nawróceniu serca, które oznacza powrót do milujacego i milosiernego Ojca oraz otwarcie w stosunku do braci, czekajacych na nasze zrozumienie, milosc i solidarne gloszenie objawionego Slowa.

Dzisiaj misja ewangelizacyjna Kosciola musi liczyc sie z glebokimi wspólczesnymi przemianami kulturowymi i spolecznymi, które czesto moga stanowic przeszkode dla dzialalnosci misyjnej, zamiast ja wspierac. Czlonkowie instytutów swieckich sa gleboko swiadomi tych wyzwan, którym musza stawic czolo, poniewaz otrzymali dar nowej i oryginalnej konsekracji. "Wzbudzil ja Duch Swiety, aby mozna bylo ja przezywac wsród rzeczywistosci ziemskich, aby przepoic radami ewangelicznymi - to znaczy wartosciami Bozymi i eschatologicznymi - wartosci ludzkie i doczesne"[2].

Duch Swiety udzielil im laski upodobnienia sie w sposób bardziej radykalny do Jezusa na Jego drodze, która przebyl, aby pojednac ludzi, aby zburzyc rozdzielajacy ich mur wrogosci (por. Ef 2, 14) i stworzyc Nowa Ludzkosc. Aby w pelni to wszystko zrealizowac, trzeba "nowej gorliwosci"; pragniemy, aby instytuty swieckie zaangazowaly sie w szczególny sposób w swiadczenie o nowosci Ewangelii. Bez gorliwej odpowiedzi na wezwanie do swietosci, aby przekazac Ewangelie Pokoju swiatu, który wejdzie wkrótce w nowe tysiaclecie, caly wysilek ograniczy sie do próby pozbawionej wszelkiej skutecznosci apostolskiej. Metody przekazywania nowosci Ewangelii swiatu równiez powinny byc nowe. W tym celu czlonkowie instytutów swieckich powinni otworzyc sie na nowe formy przekazu, jakie im daje postep techniki. Nie nalezy jednak zapominac, ze przekaz powinien stosowac sie takze do nowosci, która ma przekazywac. Powinien wyrózniac sie ewangeliczna prostota i bezinteresownoscia (por. Mt 10, 8), aby pobudzic do odpowiedzi dobrowolnej, odpowiedzialnej i radosnej.

Tym, co mamy najcenniejszego do ofiarowania ludziom, jest doswiadczenie szukania i osobistego spotkania z Bogiem Zywym. Nie ma zadnej watpliwosci co do tego, ze u zródel wezwania do nowej ewangelizacji znajduje sie wezwanie do swietosci. Wymaga ona glebokiej komunii koscielnej, która zaczyna sie w lonie kazdego instytutu i wzrasta do emocjonalnej i rzeczywistej komunii z calym ludem Bozym. Scisla wiez istniejaca miedzy budowaniem chrzescijanskiej wspólnoty a sluzba swiatu zostala jasno wyrazona przez Ojca Swietego Jana Pawla II w adhortacji apostolskiej Christifideles laici, która twierdzi, ze "[...] wszedzie istnieje pilna potrzeba odtworzenia chrzescijanskiej tkanki spolecznosci ludzkiej. Jednak warunkiem tego jest odtworzenie chrzescijanskiej tkanki samych wspólnot koscielnych" (ChL 34).

Ale nowa ewangelizacja wymaga takze sluzby swiatu. Rózne sa sposoby jej realizacji zaleznie od poszczególnych powolan i konkretnych potrzeb: swiadectwo zycia, dialog i aktywne uczestnictwo, kontakt osobisty, ukryta posluga, indywidualna i wspólnotowa obecnosc, gloszenie profetyczne, obrona prawdy i swiadectwo milosci. Wazne jest, aby w swiecie naznaczonym "kultura smierci", a równoczesnie spragnionym wartosci Ducha, instytuty swieckie byly zdolne stac sie znakami Boga zywego i budowniczymi "kultury chrzescijanskiej solidarnosci".

Ojciec Swiety wzywa wiec wszystkich, aby nadal szli ta droga, aby mnozyli inicjatywy plynace z ducha chrzescijanskiego i nie bali sie obecnosci na róznych "wspólczesnych areopagach", by tam glosic slowem i czynem dobra nowine Ewangelii. Zaangazowanie na rzecz pokoju i rozwoju ludów, obrona praw czlowieka, promocja kobiety i edukacja mlodziezy - to sa niektóre "areopagi" wspólczesnego swiata i tam instytuty swieckie powinny czuc sie zaangazowane.

Z tymi zyczeniami, proszac dla wszystkich uczestników Kongresu i wszystkich czlonków instytutów swieckich o opieke Najswietszej Panny Maryi, Królowej Apostolów i Gwiazdy ewangelizacji, Ojciec Swiety udziela chetnie swojego Apostolskiego Blogoslawienstwa, bedacego zadatkiem obfitych lask niebieskich.

Korzystam równiez ja z tej okazji, aby wyrazic wam na nowo mój gleboki szacunek i braterskie oddanie.

 



[1] Podczas V Swiatowego Kongresu Instytutów Swieckich w lipcu 1992 nie bylo audiencji papieskiej z powodu choroby Jana Pawla II. Kardynal Angelo Sodano, Sekretarz Stanu, przekazal w imieniu Ojca Swietego przeslanie na rece kardynala Eduardo Martinez Somalo, Prefekta Kongregacji Instytutów Zycia Konsekrowanego i Stowarzyszen Zycia Apostolskiego. Tekst zródlowy: "Dialogo" 20(1992) nr 93-94, s. 37-39.

[2] Por. Insegnamenti di Paolo VI 10(1972), s. 943.